اینله و اُنله ی دندان نوعی ترمیم برای دندان های عقبی است که دچار پوسیدگی های خفیف تا متوسط شده اند و یا ترک خوردگی و شکستگی دارند اما از طرفی این آسیب آنقدر جدی نیست که بیمار نیاز به روکش داشته باشد.دندانپزشک برای ترمیم پوسیدگی های شدید معمولا این مواد را انتخاب می کند. لزوم نیاز به لابراتوار باعث زمانبندی درمان در طی دو جلسه شده است. مزیت اصلی اینله آنله نسبت به مواد کامپوزیتی پایداری و استحکام بالاتر است، به همین دلیل است که در مورد پوسیدگی های شدید دندانپزشک به سراغ این نوع مواد ترمیمی می رود.
اینله دندان
اینله دندان از موادی مانند سرامیک (پروسلین) یا کامپوزیت دندان که به رنگ طبیعی دندان هستند ساخته می شود. بعضی وقت ها دندان های پر شده ظاهر خوبی ندارند یا اینکه درست پر نشدهاند. در اینطور مواقع دکتر می تواند از مواد اینله برای پر کردن سوراخ دندان استفاده کند و ظاهری زیبا به آن بدهد. این کار با فرایند باندینگ یا چسباندن مواد به دندان انجام می شود. باندینگ هم دندان را محکم می کند و باعث می شود اینله از دندان جدا نشود.
انله دندان
انله دندان هم مانند اینله فرایندی است که برای پر کردن سوراخ دندان انجام می شود؛ با این تفاوت که تا سطح رویی دندان (که با آن غذا را می جویم) هم ادامه می یابد و درواقع برجستگی های روی دندان را هم شکل می دهد. در گذشته انله فقط از طلا ساخته می شد اما امروزه بیماران دوست دارند انله هم مانند اینله به رنگ طبیعی دندان باشد. اگر انله را از سرامیک بسازیم، برای چسباندن آن به دندان باید از فرایند باندینگ استفاده کنیم. باندینگ هم دندان را محکم تر می کند و هم باعث می شود آنله از دندان جدا نشود.
نصب اینله و انله
فرایند نصب اینله و انله بسیار شبیه به یکدیگر است. در جلسه اول، پزشک دندان و لثه بیمار را با داروی بیحسی بیحس می کند و تمام پوسیدگی های دندان را با مته های مخصوص می تراشد. این کار دندان را تمیز کرده و برای چسباندن آنله یا اینله آماده می کند.
